Natuurlijk is de realiteit buiten SP niet zo eendimensionaal. Ik ben zeker niet iemand die alleen maar negatieve kanten ziet aan de digitaliseing. Ik schrijf vaak over games en levensbeschouwelijke elementen erin, dus een internet/game-hater ben ik zeker niet.

Ergo: jullie kritieken zijn zeker niet onterecht, maar in de 500 woorden die ik aan een blog mag besteden, zet ik liever iets stevigs neer zodat er discussie over ontstaat, dan dat ik alle nuancering ga opzoeken.

Jeugdcultuur is bruut. Dat is het offline en dat is het online. Het aantal manieren waarmee je ineens uit de groep kan liggen is oneindig groot. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat de sociale druk om mee te doen met een social netwerksite groter is dan met het dragen van Uggs of het houden van een mooie vakantie. Onderzoek laat zien hoe jongeren hier mee omgaan.

Daarnaast wordt gesteld dat sociale media het gevaar in zich hebben dat offline-vriendschappen worden vervangen door online-varianten. Dit was een grote angst met de opkomst van het internet. Er zijn toen vele studies hierover uitgevoerd, die allen laten zien dat er geen substitutie plaatsvond. Mensen worden online vrienden met mensen waarmee ze offline ook al vrienden waren. Overigens is dat het hele idee achter sites als het Facebook, het gaat daar – in tegenstelling tot web 1.0 communicatie als ICQ of MMORPGs – niet om communicatie met vreemden.