Live blogs vanuit oorlogsgebieden

De nieuwe eeuw bracht de tweede grote Intifada, ingeluid met massale demonstraties waarmee het land in een spiraal van geweld zou belanden, welke pas in 2005 in hevigheid zou afnemen. Te midden van deze nieuwe strijd zette Arjan, zonder het waarschijnlijk zelf te beseffen, het eerste live weblog verslag uit een oorlogsgebied op poten. Een weblog was toen echter gewoon nog een digitaal dagboek en zijn website heette: electronicintifada.net. Met een kleine groep vrienden, die hij nog nooit in het echt had ontmoet, bedreef hij een vroege vorm van burgerjournalistiek. Zijn verhalen werden regelmatig opgepikt door de Westerse media, die mede hierdoor een genuanceerder beeld konden laten zien van de conflictsituatie. In 2003, vlak voor tweede Irakoorlog, begon Arjan met electroniciraq.net, een nieuwsdienst die in de periode 2003 – 2008 in bezoekersaantallen nog vele malen ‘populairder’ zou worden. Inmiddels is Arjan zelf gestopt met de websites: ‘Gelukkig is het niet meer zo noodzakelijk, als dat het eind jaren ‘90 was. Door de groei van het sociale web en later de opkomst van bijvoorbeeld het microbloggen hebben mensen in deze gebieden veel makkelijker toegang tot internationale online netwerken gekregen.’

Sociale media & sociale verhoudingen

Arjan besloot een boek te schrijven over het Palestijns-Israëlisch conflict en de zoektocht naar zijn wortels. Het is een gekleurd verslag door de ogen van een Nederlandse Palestijn maar zeker niet anti-Israël, ‘Zie het als een tweeling, waarvan de één ernstig ziek is. Je houdt van hen allebei, maar toch ben je gedwongen aan de één wat meer aandacht te geven, dan aan de ander.’

Hij ziet in de technologische ontwikkelingen een kans om bruggen te bouwen over eeuwenoude rivieren. ‘Met behulp van de nieuwe media kunnen we het probleem beter communiceren en vanuit daar samen zoeken naar oplossingen.’ Vanuit deze gedachte raakte hij na het verschijnen van zijn boek betrokken bij de website sendamessage.nl, een initiatief van Justus van Oel, waarmee je een boodschap op de Israëlische Muur kunt laten zetten. Met het geld wat dit oplevert wordt de plaatselijke middenstand geholpen. Ook hielp hij mee bij de lancering van een andere website, jouwstraatnaam.nl, waarop je een straatnaambordje in Palestijnse vluchtelingenkampen kunt aanschaffen. Verschillende sociale netwerken en media pikten dit idee op.

Twitter

Je zou misschien denken dat deze inspanningen voor een ‘betere wereld’, zoals dat zo mooi heet, hem alleen al zijn +300.000 volgers op Twitter heeft opgeleverd, maar niks is minder waar: daar was namelijk  een rasechte purple cow voor nodig. Arjan kocht namelijk zelf óók een straat bij jouwstraatnaam.nl en noemde deze straat naar zijn Twitter-account @arjanalfassed. Hiermee was officieel de eerste Twitter-straat geboren. Dit ‘nieuwsfeit’ werd door verschillende media opgepikt en uiteindelijk ook door Twitter zelf. Hij kwam op de lijst met ’suggested users’ en binnen no-time zag Arjan zijn aantal volgers ontploffen. Hij verscheen met +300.000 volgers bovenaan de top 100 van Nederlandse Twitteraars, boven alle bekende en minder bekende Nederlanders; Esmee Denters heeft er bijvoorbeeld ‘maar’ +70.000.

Het is toch ergens wel een rare speling van het lot dat iemand die zó veel gedaan heeft om mensen een stem te geven, dankzij zoiets ‘banaals’ als een Twitterstraat, opeens zo massaal gehoord wordt. Aan de andere kant ben ik daar, wanneer ik Arjan ter afscheid de hand druk, heel blij mee. Want als je de brug als metafoor gebruikt om de rol van nieuwe media in onze hedendaagse cultuur te beschrijven, is Arjan el Fassed een échte bruggenbouwer. En dáár kun je er in deze polariserende wereld, nooit genoeg van hebben.

Lees voor de persoonlijk ervaring van Arjan m.b.t. zijn Twitteraccount zijn artikel ‘How I ended on Twitter’s suggested users list’